فرز پایین و فرز بالا دو نوع متمایز از عملیات آسیاب مورد استفاده در فرآیندهای ماشینکاری هستند. آنها از نظر جهت چرخش برش و حرکت نسبی بین قطعه کار و ابزار برش متفاوت هستند. آنها اغلب در cnc استفاده می شونددستگاه فرز از نوع دروازه ایs.
فرز پایین (فرز صعودی)
★در فرز پایین، همچنین به عنوان فرز صعودی شناخته می شود، کاتر در همان جهت حرکت تغذیه می چرخد. این بدان معنی است که لبه برش ابزار در حداکثر ضخامت تراشه با قطعه کار تماس پیدا می کند.
★جهت نیروهای برش تمایل دارد قطعه کار را به میز یا فیکسچر فشار دهد و ثبات بیشتر و کاهش انحراف ایجاد کند.
★فرز پایین به طور کلی سطح بهتری را تولید می کند زیرا نیروهای برش به سمت پایین به قطعه کار هدایت می شوند و لرزش و پچ پچ را به حداقل می رساند.
★ با این حال، کنترل تخلیه تراشه می تواند چالش برانگیزتر باشد و خطر سخت شدن کار در برخی مواد به دلیل نیروهای فشاری اولیه وجود دارد.
فرز بالا (فرز معمولی)
★در فرز بالا، همچنین به عنوان فرز معمولی شناخته می شود، برش برخلاف جهت حرکت تغذیه می چرخد. این بدان معنی است که لبه برش ابزار ابتدا در نازک ترین نقطه با قطعه کار برخورد می کند.
★نیروهای برش تمایل دارند قطعه کار را از میز دور کنند که می تواند منجر به پایداری کمتر و افزایش انحراف شود. این ممکن است منجر به پرداخت سطح کمتر قابل پیش بینی شود و ممکن است برای کنترل حرکت قطعه کار نیاز به پشتیبانی یا وسایل اضافی داشته باشد.
★تخلیه تراشه معمولاً در فرزکاری آسان تر است زیرا تراشه ها از قطعه کار جدا می شوند. این می تواند در موقعیت های خاص مفید باشد، به خصوص در مورد موادی که مستعد سخت شدن هستند.
★فرزکاری بالا اغلب با خطر بیشتری از پچ پچ ابزار و ارتعاشات ناشی از برخورد اولیه ابزار با قطعه کار همراه است.
خلاصه
تفاوت اصلی بین فرز پایین و فرز بالا جهت چرخش کاتر و نیروهای برش مربوطه است. فرز رو به پایین به دلیل سطح بهتر و پایداری آن شناخته شده است، در حالی که فرز رو به بالا ممکن است مزایایی در تخلیه براده و کاهش خطر سخت شدن قطعه کار داشته باشد. انتخاب بین این تکنیک های آسیاب به عواملی مانند خواص مواد، ویژگی های ابزار برش و الزامات خاص عملیات ماشینکاری بستگی دارد.
