تفاوت ماشین تراش CNC و تراشکاری و فرز

تراش CNC نوعی تجهیزات پردازش مکانیکی مبتنی بر فناوری کنترل دیجیتال است. این عمدتا برای پردازش قطعات دوار مانند شفت و دیسک استفاده می شود. حرکت ماشین ابزار را از طریق برنامه نویسی کامپیوتری کنترل می کند تا پردازش خودکار قطعات کار را انجام دهد. تراش های CNC معمولاً مجهز به ژورنال های ابزار و دستگاه های تعویض خودکار ابزار هستند که می توانند کارهای مختلف برش را انجام دهند.

دستگاه تراش فرز یک ابزار ماشین آلات پردازش کامپوزیت است که تراشکاری و فرز را ادغام می کند. این دستگاه نه تنها می تواند تمام وظایف پردازشی را که یک تراش CNC می تواند انجام دهد، انجام دهد، بلکه می تواند انواع فرآیندهای پردازش مانند فرز، حفاری و ضربه زدن را نیز اجرا کند. ماشین آلات ترکیبی تراشکاری و فرز کارایی و دقت پردازش را با انجام چندین کار پردازشی در یک گیره بسیار بهبود می بخشد.

1. دقت بالا: سیستم CNC می تواند حرکت ماشین ابزار را به دقت کنترل کند تا از دقت پردازش قطعه کار اطمینان حاصل کند.

2. بازدهی بالا: سیستم CNC می تواند به طور خودکار پارامترهایی مانند سرعت حرکت، عمق برش و ترتیب پردازش محور ماشین ابزار را تنظیم کند و کارایی تولید را تا حد زیادی بهبود بخشد.

3. انعطاف پذیری قوی: سیستم CNC می تواند به طور انعطاف پذیر پارامترهایی مانند مسیرهای پردازش، زوایای برش ابزار و سرعت پردازش را با توجه به اشکال مختلف قطعه کار و تکنیک های پردازش برای انطباق با نیازهای مختلف پردازش تنظیم کند.

4.کارکرد آسان: سیستم CNC از یک رابط گرافیکی بصری استفاده می کند، کارکرد آن آسان است و نیازهای نسبتاً کمی برای پرسنل فنی دارد.

1. بازدهی بالا: ماشین آلات ترکیبی تراشکاری و فرزکاری می توانند انواع مختلفی از وظایف پردازشی را در یک گیره انجام دهند و تعداد دفعات گیره و زمان انتقال قطعه کار را تا حد زیادی کاهش دهند و کارایی پردازش را بهبود بخشند.

2. دقت بالا: ماشین ابزارهای ترکیبی تراشکاری و فرز، حرکت ماشین ابزار را از طریق برنامه نویسی کامپیوتری کنترل می کنند تا از دقت پردازش اطمینان حاصل شود. در عین حال، می تواند فرآیندهای مختلف پردازش مانند فرز و حفاری را نیز انجام دهد و دقت پردازش و کیفیت سطح قطعه کار را بهبود بخشد.

3. اتوماسیون بالا: ماشین آلات ترکیبی تراشکاری و فرز از فرآیندهای پردازش سبک و خودکار استفاده می کنند که می تواند مداخله دستی را کاهش دهد و کارایی تولید را بهبود بخشد. علاوه بر این، می توان آن را به تجهیزات کمکی مانند دستگاه های تغذیه برای تشکیل یک واحد پردازش خودکار برای بهبود بیشتر درجه اتوماسیون مجهز کرد.